Krótka sprzedaż to strategia inwestycyjna, która polega na sprzedawaniu papierów wartościowych, mimo tego, że wcale się ich nie posiada. Aby wykonać tego rodzaju transakcje można w ogóle nie mieć danych papierów. Zazwyczaj dopuszcza się tylko to, aby sprzedawać papiery wartościowe, które wcześniej były pożyczone. Każdy z inwestorów może dokonać tak zwane krótkiej sprzedaży, jeżeli tylko podejrzewa czy przewiduje, że kurs konkretnego instrumentu finansowego zacznie spadać. W przypadku rzeczywistego spadku jego wartości, zyskiem brutto będzie różnica pomiędzy kwotą, którą uzyska się ze sprzedaży pożyczonych akcji, a kwotą która została zapłacona za ich wykup.

Zysk netto na inwestycyjnym rachunku to zysk brutto pod odjęciu wynagrodzenia dla pożyczkodawcy za udzielenie pożyczki oraz prowizji biura maklerskiego od kupna oraz sprzedaży akcji. W przypadku kiedy nastąpi wzrost wartości akcji powyżej ceny sprzedaży to inwestor traci.

Kto jest pożyczkodawcą papierów wartościowych (przede wszystkim chodzi tutaj o akcje)? To zazwyczaj biuro maklerskie albo bank powiernik, który przechowuje papiery wartościowe, na przykład takie jak fundusze inwestycyjne, fundusze emerytalne itd. kiedy sprzedaż krótka nie jest stosowana? Wówczas, kiedy spółka będąca przedmiotem transakcji ma korzystne wyniki analizy fundamentalnej albo wtedy gdy spółka, która jest przedmiotem transakcji ma korzystne wyniki analizy technicznej.